හැට පිරුණු කලු සමින්
වැසුණු ඇට සැකිල්ලකි
එහෙත් ඔහු සිනාසෙයි
දත් පුරා සිනාසෙයි
කට පුරා සිනාසෙයි
ඇට පෙනෙන මුහුන මත
දෙකන තෙක් දික් ගැහුණු
සිනාවෙන් ඔහු මුහුණ
පුරුදු නැති සිත්තරකු
නොංචි කෝලමට කැපූ
සරිය වෙස් මුහුණකට
වමතෙ පොල් කටුවෙ සිට
කට ළඟට ගොස් වැටෙන
ලී කැබැල්ලකි සුරත
බට්ටෙක් මෙන් ඔරලෝසුවෙ
ගණන් බලා තුන් විඩයක්
උඩහට පහලට ගිය අත
හිස් පොල් කටුවේ
එකවර නැවතිණ
"පොඩි ළමයෝ
බත්
ඉවර ද කාලා?"
පුදුමයෙන් මෙන් බලා මා දෙස
දෙකන තෙක් දික් සිනා පාලා
වීසි කොට පොල් කටුව කාණුවේ
පිස දමයි අත ඉරුණු සරමේ
සිරි ගුණසිංහ (අබිනික්මන, 1958)
No comments:
Post a Comment